Voor veel mensen is dit een belangrijke vraag: “Als de man het initiatief neemt voor de scheiding – en we weten de redenen hiervoor al – wat wordt er dan bevolen als de vrouw het initiatief neemt voor de scheiding? Hoe kan zij verlost raken van de ongerechtigheid van haar echtgenoot als ze het leven met hem verafschuwt vanwege zijn kwade buien, zijn slechte gedrag of het nalaten van zijn plichten? Er kan ook een fysieke of financiële reden zijn waardoor hij zijn plichten niet kan vervullen, of iets anders.

Het antwoord hierop is dat de Oordeelkundige Wetgever (met andere woorden Allah) meerdere uitwegen heeft gegeven voor de vrouw waardoor ze haar probleem kan overwinnen:

1- Door haar omstandigheden in het huwelijk heeft ze de scheiding in haar handen, die volgens Abu Hanifa en Ahmad geldig is. In de authentieke Hadith staat: De meest waarachtige voorwaarde is die wettig gemaakt is, om lichamelijke gemeenschap te hebben.” [ Mutafaq aley (overeengekomen) volgens Uqba Ibn Amer, ‘The Pearl and the Coral’ (Al-Lu’lu’ wal-Marjan) (2/894).]

2- Door het betalen van een afkoopsom. Een vrouw die niet blij is met haar echtgenoot kan zichzelf vrijkopen door terug te betalen wat ze als bruidschat ontvangen heeft en andere zaken. Het is niet eerlijk van haar als zij degene is die wil scheiden en de band van het huwelijk wil vernietigen; en dat de echtgenoot de enige verliezer is. Allah de Almachtige zegt: Is de echtscheiding twee keer geschied, behoud haar dan op behoorlijke wijze of zend haar met vriendelijkheid weg. En het is u niet geoorloofd, iets te nemen van hetgeen gij haar hebt gegeven, tenzij beiden vrezen, Allah’s bepalingen niet in acht te kunnen nemen. Indien gij (familieleden) vreest, dat zij Allah’s bepalingen niet in acht kunnen nemen, dan zal er voor geen van hen beiden zonde zijn in hetgeen zij teruggeeft om daardoor vrij te worden. Dit zijn de door Allah voorgeschreven beperkingen, overschrijdt ze daarom niet; wie de door Allah voorgeschreven grenzen overschrijden, zijn overtreders. [Surah 2:229]

Volgens de profetische tradities klaagde de vrouw van Thabet Ibn Qais’s tegen de Profeet (Allah’s vrede en zegen zij met hem) over haar sterke afkeer van haar man. De Profeet (Allah’s zegen en vrede zij met hem) vroeg haar: “Zou u zijn boomgaard willen teruggeven? – die haar bruidschat was – Zij antwoordde: “Ja”. De Profeet (Allah’s vrede en zegen zij met hem) gebood Thabet om zijn boomgaard terug te nemen, en niets anders. Hij vroeg de echtgenoot om één onomkeerbare afwijzing uit te spreken.” [ Overgedragen door Al-Bukhari (6/170). “Book of Divorce” sectie112, inopdracht van lbn Abbas.]

3- Scheiding door twee bemiddelaars als er een breuk is tussen de man en vrouw. Allah heeft gezegd: En als gij een breuk tussen hen vreest, stelt dan een scheidsrechter van zijn familie en van haar familie aan. Indien zij verzoening wensen zal Allah deze tussen hen tot stand brengen. Voorzeker, Allah is Alwetend, Alkennend. [Surah 4:35]

Het bevel van de Koran dat de familie de “bemiddelaars” moet raadplegen suggereert dat de twee betreffende personen het recht hebben om te oordelen en te beslissen. Enkele Metgezellen van de Profeet zeiden tegen de bemiddelaars: “Als jullie ze bijeen willen brengen, doe dat dan, en als jullie ze willen scheiden, doe dat dan.”

4- Scheiding door lichamelijk onvermogen. Als de echtgenoot een gebrek heeft waardoor hij geen geslachtsgemeenschap kan hebben, kan de vrouw de zaak voor de rechtbank een scheiding eisen zodat ze geen schade zal lijden. Volgens de Islam zou niemand een schadelijk effect op een ander moeten hebben.

5- Scheiding door letsel dat de vrouw is aangedaan. Als de echtgenoot zijn vrouw pijn heeft gedaan, haar onrechtvaardig beperkt heeft, bijvoorbeeld door haar niet goed te onderhouden, kan ze aan de rechter vragen om haar te scheiden van haar man. In een dergelijk geval zal de rechter een scheiding afdwingen om haar pijn en ongerechtigheid te beëindigen. De Almachtige zegt: En wanneer gij van uw vrouwen scheidt en zij het einde van de haar voorgeschreven periode bereiken, behoudt haar dan op een behoorlijke manier, of zendt haar op een betamelijke manier weg, maar behoudt haar niet tot haar nadeel, waardoor gij de perken te buiten gaat. Wie zulks doet, doet gewis zijn eigen ziel onrecht. En drijft niet de spot met Allah’s geboden en gedenkt Allah’s gunst aan u en (gedenkt) het Boek en de wijsheid, die Hij u heeft nedergezonden, waarmede Hij u vermaant. En vreest Allah en weet, dat Allah de Kenner is van alle dingen. [Surah 2:231]

De Almachtige zegt ook: Is de echtscheiding twee keer geschied, behoud haar dan op behoorlijke wijze of zend haar met vriendelijkheid weg. En het is u niet geoorloofd, iets te nemen van hetgeen gij haar hebt gegeven, tenzij beiden vrezen, Allah’s bepalingen niet in acht te kunnen nemen. Indien gij (familieleden) vreest, dat zij Allah’s bepalingen niet in acht kunnen nemen, dan zal er voor geen van hen beiden zonde zijn in hetgeen zij teruggeeft om daardoor vrij te worden. Dit zijn de door Allah voorgeschreven beperkingen, overschrijdt ze daarom niet; wie de door Allah voorgeschreven grenzen overschrijden, zijn overtreders. [Surah 2:229]

Één van de vormen van letsel die een vrouw kan worden aangedaan is door niet te worden aangegrepen door uitdaging. Sommige leerlingen van de Islam zijn zelfs zo ver gegaan dat ze de vrouw wilden scheiden van de man als hij haar niet kon onderhouden en zij om een scheiding vroeg. De Islamitische Wet dwingt haar niet om geduldig te zijn met haar arme echtgenoot als ze zijn armoede niet door loyaliteit en nobelheid accepteert.

Met deze uitwegen heeft de Islam vele deuren geopend voor de vrouw om bevrijd te worden van de wreedheid van sommige echtgenoten en hun bazige gedrag zonder dat zij daar het recht toe hebben. [ ZieSee “The Right of the Averse Wife in my book Contemporary Legal Opinions” (Fataawa Mu’aserah), 2/361-366]

De wetten die door mensen gemaakt zijn kunnen ingaan tegen de rechten van vrouwen, maar de Wet van Allah, de schepper van mannen en vrouwen, is vrij van ongerechtigheid en vooroordelen. Het is volmaakte rechtvaardigheid: Gij kunt geen volkomen gelijkheid tussen vrouwen handhaven, hoe gaarne gij het ook zoudt wensen. Maar neigt niet geheel tot één, zodat gij de andere in onzekerheid laat. En als gij u betert en vroom zijt, dan is Allah voorzeker Vergevensgezind, Genadevol. [Surah 4:129]

 

Leave a reply