Wat een verschil tussen het Islamitische systeem en het leven vol vrij seksuele verkeer in de Westerse samenleving! Een Westerse schrijver stond erop dat niemand op zijn sterfbed tegen de priester zou zeggen dat hij geen enkele keer gemeenschap had gehad met een vrouw (anders dan zijn eigen vrouw). Dit vrije seksuele verkeer in het Westen kent geen wet, maar het gebeurt terwijl de wet toekijkt. Het gebeurt niet onder de noemer van vrouwen, maar onder de noemer van vriendschapen en minnaressen. Het is niet beperkt tot vier vrouwen, maar het is onbeperkt. Het wordt niet aangekondigd zodat het met de familie gevierd kan worden, maar het vindt in het geheim plaats, zonder dat iemand ervan af weet. Verder wordt de dader niet verplicht tot enige financiële verantwoording ten opzichte van de vrouw waar hij gemeenschap mee heeft. Het is genoeg voor hem om haar eer te schaden en haar vervolgens alleen achter te laten met de schande, armoede en de problemen van zwangerschap en de bevalling. Daarnaast is hij niet verplicht om te verkregen kinderen te erkennen als het resultaat van de seksuele omgang. Ze worden als onwettig beschouwd, en dragen het litteken dat ze bastaards zijn hun hele leven met zich mee.

Het vrije seksuele verkeer is legaal, maar het wordt geen ‘polygamie’ genoemd. Het is een gebrek aan moreel gedrag, en het besef van menselijke gevoelens. Het is een vermenging die volledig bepaald wordt door lust en egoïsme en die iedere vorm van verantwoordelijkheid ontvlucht. Welke van deze twee systemen staat dan dichter bij moraliteit, geeft vrouwen meer eer, doet de lust afnemen, wijst meer in de richting van vooruitgang en doet de mensheid meer recht aan? [ Zie ‘Women Between Jurisprudence and Law’ (Al-Mara’ah baina al-Fiquh wal-Qann) van Dr Mustafa El-Sibai. Zie ook ‘The Liberation of Woman in the Period of the Messenger’ (Tahrir al-Mara’ah fe Asr Al-Resalah) van Abd Al-Haleem Abu Shaqqah, deel vijf.]

 

Leave a reply