De roep van Westerlingen om polygamie te verbieden

Sommige mensen die streven naar Verwesterlijking in onze Arabische en Islamitische landen, hebben helaas gebruikt gemaakt van de overtredingen van sommige Moslims; ze verheffen hun stemmen en willen dat polygamie compleet afgeschaft wordt. De nadelen van polygamie worden dag en nacht herhaald, maar de nadelen van overspel en hoererij worden verzwegen, terwijl die momenteel helaas toegestaan worden door de lokale wetten van de Moslim staten gelden. De massamedia, vooral films en series, hebben een belangrijke rol gespeeld in het verspreiden van een afkeer voor polygamie, voornamelijk bij vrouwen, waardoor sommigen van hen het wel kunnen accepteren als haar man overspel pleegt, maar niet als hij met een ander trouwt.

De basis waarop mensen vertrouwen die polygamie willen verwerpen

Deze verdedigers hebben succes gehad in sommige Arabische en Islamitische landen, en er zijn wetten ingesteld die Gods bevel verboden hebben, zodat op deze manier de wetten van het Westen zijn toegestaan. Ook in andere landen zijn er nog mensen die om deze veranderingen vragen.

Het opmerkelijke in dit geval is dat ze hun systeem van polygamie willen rechtvaardigen in de naam van de Islamitische Wet en daarvoor bewijzen hebben in de vorm van rechtswetenschap. Ze hebben bestreden dat de machtspersoon het recht heeft om tegen te houden wat in het belang van de mensen wordt toegestaan, of om schade te vermijden. Een dergelijk voorwendsel is onacceptabel voor de Islamitische Wet.

Sommigen hebben zelfs geprobeerd om, op een brutale en lompe manier, de Koran te gebruiken om hun eigen stellingen te rechtvaardigen. De Koran heeft een voorwaarde gesteld aan de man die meer dan één vrouw trouwt, om zeker te zijn van de rechtvaardige behandeling van de twee (of meer) vrouwen, en wie bang is om niet eerlijk te kunnen zijn zou slechts één vrouw moeten houden. Allah zegt: En als gij vreest dat gij niet rechtschapen zult zijn bij het behandelen der wezen, huwt dan vrouwen die u behagen, twee of drie, of vier en als gij vreest, dat gij niet rechtvaardig zult handelen, dan één of wat uw rechter handen bezitten. Dat is voor u de beste weg, om onrechtvaardigheid te voorkomen. [Surah 4:3] Dit is de voorwaarde die de Koran stelt aan rechtvaardigheid bij polygamie. Toch beweren sommigen dat de Koran in een ander vers in dezelfde Surah zegt dat de vereiste eerlijkheid onmogelijk is, namelijk in het vers: Gij kunt geen volkomen gelijkheid tussen vrouwen handhaven, hoe gaarne gij het ook zoudt wensen. Maar neigt niet geheel tot één, zodat gij de andere in onzekerheid laat. En als gij u betert en vroom zijt, dan is Allah voorzeker Vergevensgezind, Genadevol. [Surah 4:129] Daarom beweert men dat dit vers het andere teniet heeft gedaan. Eigenlijk is elk bewijsmateriaal dat ze gebruiken vals en niet bestand tegen gegronde kritiek. Ze zullen hier allen worden behandeld.

1-      De Islamitische Wet staat iets waarbij het slechte het goede tenietdoet niet toe

De stelling dat polygamie zorgt voor sociale en relationele schade en verderf is een algemene misvatting; de Islamitische Wet kan iets wat schade veroorzaakt niet toestaan; en anderzijds verbiedt het geen zaken die goed doen. Dit staat geschreven in de Koran, in de meest sprekende en begrijpelijke zinnen, met de beschrijving van de Boodschapper (Allah’s vrede en zegen zij met hem), en het is gericht aan de mensen van het Boek (met andere woorden de Joden en Christenen). Hun, die de boodschapper, de reine profeet volgen, die zij in de Torah en het Evangelie beschreven vinden, legt hij het goede op en verbiedt het kwade, veroortooft hun de goede dingen en verbiedt de slechte en ontheft hen van de last en de kluisters die hen bonden. Zij, die in hem geloven en hem eren en ondersteunen en het licht dat met hem is nedergezonden volgen, zullen gewis slagen. [Surah 7: 157]

Alles dat door de Islamitische Wet wordt toegestaan heeft alleen maar grote voordelen, of voordelen die zwaarder wegen dan de nadelen. Alles dat door de Islamitische Wet wordt verboden moet alleen grote nadelen hebben, of nadelen die zwaarder wegen dan de voordelen. Dit komt duidelijk naar voren in hetgeen de Koran zegt over alcohol en gokken: Zij vragen u omtrent wijn en kansspel. Zeg hun: “In beide is groot nadeel en ook enig voordeel voor de mensen, maar het nadeel is groter dan het voordeel.” En zij vragen u, wat zij moeten weggeven. Zeg hun: “Hetgeen gij kunt missen.” Zo maakt Allah u Zijn geboden duidelijk, opdat gij over deze en de volgende wereld zult nadenken.  [Surah 2:219]

Hier heeft de Koran ook voor gezorgd bij het onderwerp polygamie, omdat het een afweging gemaakt heeft tussen de belangen en de schade, de voordelen en de nadelen.

Het staat toe wat een individu nodig heeft en waar hij toe in staat is, zolang hij zeker is van zijn oprechtheid en niet bang is oneerlijk te zijn of meer naar één van zijn vrouwen te neigen: En als gij vreest dat gij niet rechtschapen zult zijn bij het behandelen der wezen, huwt dan vrouwen die u behagen, twee of drie, of vier en als gij vreest, dat gij niet rechtvaardig zult handelen, dan één of wat uw rechter handen bezitten. Dat is voor u de beste weg, om onrechtvaardigheid te voorkomen.[Surah 4:3]

Het kan in het belang van de eerste vrouw zijn om, als ze weet dat ze zal lijden onder de aanwezigheid van een andere vrouw, de enige vrouw te zijn op de troon van het huwelijk, zonder concurrentie; maar in het belang van de man is het belangrijk om een ander te trouwen, om hem te beschermen tegen onwettige relaties of om hem een langverwacht kind te schenken, etc.; bovendien is het in het belang van de tweede vrouw om iemand te hebben die voor haar zorgt.

Het is beter om een halve echtgenoot te hebben, door hem beschermd te worden en onder zijn hoede te zijn, dan te leven als een oude vrijster, weduwe of gescheiden vrouw.

Verder is het ook in het belang van de samenleving dat haar mannen en vrouwen beschermd worden door middel van een wettelijk huwelijk – waarbij elk van hen de verantwoordelijkheid draagt voor zichzelf en de wederhelft, en eventuele kinderen die Allah hen kan geven – in plaats van dat men willekeurige vermenging en meerdere minnaressen toestaat, wat immoreel is en onmenselijk, en waarbij een ieder het genot heeft van een metgezel zonder enige verantwoordelijkheid voor de gevolgen daarvan, zelfs als er een kind of een onwettige relatie uit voortkomt. Vervolgens wordt het kind dan beschouwd als een wildgewas, zonder een vader waar het toe behoort, of een familie die hem liefde en medeleven schenkt of erfelijke factoren die hij kan koesteren. Welke schade zou dan moeten worden voorkomen? Aan de andere kant heeft de Islamitische Wet het recht behouden voor de eerste vrouw op rechtvaardigheid tussen haar en de tweede vrouw op het gebied van onderhoud, huisvesting, kleding en bezoek. Dit is de rechtvaardigheid die als voorwaarde is gesteld voor polygamie. Het is waar dat sommige echtgenoten deze rechtvaardigheid, door Allah geboden, niet navolgen, maar het misbruik hiervan houdt niet in dat het basisprincipe verworpen zou moeten worden; anders zou de hele Islamitische Wet en alle andere wetten afgeschaft moeten worden. De navolging van de wet zou moeten worden versterkt.

2-      Het recht van de gezaghebber om te voorkomen wat toegestaan is.

Over de stelling dat een gezaghebber het recht heeft om te voorkomen wat toegestaan is, kunnen we het volgende zeggen: de Wet heeft de gezaghebber het recht gegeven om bij belangrijke redenen, of het geval van bepaalde mensen, sommige dingen die toegestaan zijn te beperken. Hij zou het niet openlijk of in het algemeen moeten verhinderen, want dat zou hetzelfde zijn als verbieden, waar alleen Allah het recht toe heeft, en wat door de Koran niet is toegestaan aan de Mensen van het Boek. Zij verkopen de tekenen van Allah voor een geringe prijs en keren (mensen) van Zijn weg af. Slecht is inderdaad hetgeen zij doen.  [Surah 9:31] De Hadith interpreteerde het vers: “Ze bepaalden zelf wat toegestaan was, en wat verboden was, en volgden dat aldus op.” [ Overgedragen door Al-Termithy in opdracht van Adeyy ibn Hatim in zijn onderdeel met de uitleg (3095) en door lbn Jarir in zijn uitleg (16631). Al-Termithy zei dat deze Hadith ghareeb  is (met andere woorden, het heeft slechts één overdrager), maar in de sectie over Hudhaifa is het mauqf (met andere woorden, het was verteld door de Metgezellen, en niet door de Profeet [Zegen en vrede zij met hem] en overgedragen door Al-Tabary (16634).]

Het beperken van wat toegestaan is staat gelijk aan het voorkomen van het slachten van dieren op bepaalde dagen, om hierdoor hun consumptie te verminderen, zoals gebeurde in de tijd van ‘Umar, moge Allah hem welgevallig zijn; of aan het voorkomen van overmatige verbouwing van een bepaalde groente zodat het land dat daarvoor gebruikt wordt niet ten koste gaat van de ruimte die bedoeld is voor granen en andere bouwstoffen, die het hoofdvoedsel voor mensen vormen. Het staat ook gelijk aan het verhinderen dat de hoogste rangen bij militaire officiers en diplomaten trouwen met buitenlanders, uit angst voor het uitlekken van staatsgeheimen via de vrouwen naar de vijand. Ook is het vergelijkbaar met het verhinderen dat mannen met een Christen of een Jood trouwen, uit angst dat het Moslim vrouwen zou beïnvloeden, vooral in de gebieden waar kleine Islamitische minderheden wonen en een beperkt aantal Islamitische emigranten.

Maar als men iets dat door Allah is toegestaan in Zijn Boek en door zijn Profeet (Allah’s vrede en zegen zij met hem) genoemd is, en vastgesteld is in het land, zoals scheiding of polygamie, openlijk en volledig verhindert, wordt dat als iets anders gezien dan het beperken wat toegestaan is, zoals bij de genoemde voorbeelden.

Velen interpreteren de woorden van de Koran zo dat niemand twee vrouwen volledige rechtvaardigheid kan toedoen. Gij kunt geen volkomen gelijkheid tussen vrouwen handhaven, hoe gaarne gij het ook zoudt wensen. Maar neigt niet geheel tot één, zodat gij de andere in onzekerheid laat. En als gij u betert en vroom zijt, dan is Allah voorzeker Vergevensgezind, Genadevol. [Surah 4:129] Volgens de beschrijving van de Waarachtige Koran wordt dat volledig afgekeurd. Het misbruikt de woordvolgorde en draagt een beschuldiging met zich mee van de Profeet Mohammed (Allah’s vrede en zegen zij met hem) en zijn Metgezellen (moge Allah hen welgevallig zijn), door te suggereren dat ze de Koran niet begrepen of opzettelijk van zijn gebod afweken. Als men de bedoeling ervan goed bestudeert geeft het genoemde vers ook een antwoord; Allah Almachtig heeft polygamie toegestaan op voorwaarde van rechtvaardigheid, en legt vervolgens in hetzelfde hoofdstuk de nadruk op deze rechtvaardigheid als Hij zegt: Gij kunt geen volkomen gelijkheid tussen vrouwen handhaven, hoe gaarne gij het ook zoudt wensen. Maar neigt niet geheel tot één, zodat gij de andere in onzekerheid laat. En als gij u betert en vroom zijt, dan is Allah voorzeker Vergevensgezind, Genadevol. [Surah 4:129] Dit vers geeft aan dat volledige en absolute rechtvaardigheid tussen vrouwen onmogelijk is door de aard van de mens, omdat volledige rechtvaardigheid volledige gelijkheid van hen vereist, dus ook in de wensen van het hart en de seksuele lusten, waar de man geen weet van heeft. Het kan zo zijn dat hij meer van de ene vrouw houdt dan de ander, en dat hij meer naar de één neigt dan de ander. Onze harten worden door Allah beheerd en gestuurd in de richting die Hij wil.

Daarom zei de Profeet (Allah’s vrede en zegen zij met hem) altijd nadat hij de zichtbare zaken verdeelde zoals onderhoud, kleding en de gedeelde nachten: “Allah, dit is de verdeling die ik kan maken. Veroordeel mij niet voor wat U wel hebt en ik niet.” [ Overgedragen door Abu Dawud (2134), Al-Termithy (1140), Ibn Majah (1971) Al-Doramy Book of Marriage p.154; en Ahmad 61144 inopdracht van – isha] Hiermee bedoelde hij de voorkeur van het hart. Dit is de voorkeur waarbij een mens niet rechtvaardig kan zijn en waar Allah vergeving voor schenkt, omdat de Almachtige de mens niet veroordeelt voor iets waar hij niet toe in staat is. Daarom zegt het waarachtige vers Gij kunt geen volkomen gelijkheid tussen vrouwen handhaven, hoe gaarne gij het ook zoudt wensen. Maar neigt niet geheel tot één, zodat gij de andere in onzekerheid laat. En als gij u betert en vroom zijt, dan is Allah voorzeker Vergevensgezind, Genadevol. [Surah 4:129] Uit dit vers kunnen we opmaken dat een bepaald soort voorkeur, namelijk de emotionele voorkeur, vergeeflijk is.

Het is verrassend dat sommige Arabische landen polygamie verbieden, terwijl ze volgens hun wetgeving overspel niet verbieden, alleen in speciale gevallen als er dwang in het spel was (verkrachting), of als de vrouw ontrouw was binnen haar huwelijk en de man haar aanklaagt. Overspel wordt door Allah beschreven als een ernstige zonde: En houdt u verre van overspel; want het is een afschuwelijke zaak en een slechte weg.  [Surah 17:32]

Door de grote Imam Sjeik ‘Abd Al Haleem Mahmud, moge Allah zijn ziel genade schenken, kwam ik te weten dat een Moslim in een Afrikaans-Arabisch land met wetten tegen polygamie, in het geheim met een wettig contract een andere vrouw trouwde, dat aan alle eisen voldeed behalve dat het niet rechtsgeldig was gemaakt. Dit komt doordat de wetten in het land dat niet toelieten, en zo’n huwelijk als een misdaad beschouwden waarvoor hij gestraft zou moeten worden. De man bezocht het huis van zijn (tweede) vrouw regelmatig, dus de politie hield hem in de gaten en kwam tot de conclusie dat zij zijn vrouw was en dat hij in strijd met de wet had gehandeld. Op een nacht wachtten de agenten ze hem op, arresteerden hem bij zijn vrouw thuis, en sleepten hem voor de rechter omdat hij een tweede vrouw had getrouwd.

De man was slim en vroeg de ondervragers: “Maar wie heeft u verteld dat zij mijn vrouw is? Zij is niet mijn vrouw. Zij is een minnares die ik als metgezel genomen heb en die ik af en toe opzoek.” De ondervragers waren geschokt en zeiden de man beleefd: “Dit misverstand spijt ons ontzettend. We dachten dat zij uw vrouw was en wisten niet dat zij uw metgezel was.” Daarop lieten zij hem vrij omdat het onwettige gezelschap van een minnares om overspel mee te plegen volgens hen binnen de grenzen van persoonlijke vrijheid valt, die beschermd zijn door de wet.

 

 

Leave a reply